سلام خانم کلهر.
من مهسا هستم 20سالمه. دانشجوی سال دوم مهندسی برق هستم
قصدم از فرستادن این ایمیل تشکر از شما بود. که نوجوانی من رو ساختید و به من شخصیت دادید
موقعی که اول راهنمایی بودم خیلی تنها بودم چون خواهر و برادرم دانشجو بودند و من و مادر مریضم توی خونه تنها بودیم. یک بار به اتفاقا کتاب هوشمندان سیاره ی اوراک رو از دوستم گرفتم و خوندم. شاید باورتون نشه ، ولی من توی کتاب حل شدم. من شدم صبا. یه مدت آرزو داشتم اسمم صبا بود. تقریبا میشه گفت این کتاب اولین کتابی بود که من خوندم. و جذب شدم و کتاب های بیشتری خوندم. اینقدر این کتاب رو خوندم که از او ن سیاره و شخصیت هاش و همه چیش نقاشی کشیدم. هر جیزی که توی ذهنم بود رو کشیدم.
درر نهایت به جایی رسیدم که یه وبلاگ به نام اوراک داشتم که هنوز هم دارم. سال ها همه من رو به اسم صبا اوراک میشناختن. روی دیوار ااتاقم نوشته بودم اوراک. روی تی شرتم. روی شالی که سرم می کنم. همه چیز تو زندگیم اوراک بود. اگر یادتون باشه سعی کردم از طریق مجله ها باتون تماس برقرار کردم. یک بار هم باتون صحبت کردم. ولی بار بعد که زنگ زدم گفتن که رفتید کانادا. نمیدونم واقعا رفته بودید یا نه ! و لی من اون موقع باور کردم.
در هر صورت میخواستم از شما تشکر کنم
حتی الان که خیلی از اون روز های میگذره هنوز امضای من نوشتن اوراکه !
دوستون دارم. .

این آدرس وبلاگ منه :
www.orak.mihanblog.com